Kurt ve Leylek

Kurt ve Leylek Masalı

Günlerden bir gün, kurdun biri yakaladığı balığı yerken boğazına kılçığı batmış. Ne etmişse boğazındaki kılçığı bir türlü çıkaramamış. Ormandaki tüm hayvanlardan aman dilemiş ama kimse onun derdine derman olamamış. Kurdun haline acıyan Bilge kaplumbağa;

“Boğazındaki kemiği ancak uzun gagası olan bir hayvan çıkarabilir. En uzun gagalı hayvan da leylektir. Gidip ondan yardım iste diye tembihlemiş.”

Bu fikri pek beğenen kurt, hemen leyleğin yanına gitmiş;

“Sevgili leylek, çok acil yardımına ihtiyacım var. Boğazıma bir balık kılçığı takıldı, ne yapsam çıkaramıyorum. Şu upuzun gaganla çıkarsa boğazımdaki kılçığı! Sana ömür boyu minnettar olurum” demiş.

Kurdun haline acıyan leylek, kurttan ağzını var gücüyle açmasını istemiş. Uzun gagasını kurdun ağzına sokarak, nihayet kılçığı çıkarıvermiş. Kurt, kılçıktan kurtulmanın verdiği rahatlıkla ormana doğru yürümeye başlamış.

Leylek; “Ooo bakıyorum da hemencecik yapılan iyiliği unuttunuz!” demiş.

Günlerdir katlanamadığın acıdan seni kurtardım. Bana bir teşekkür borcun olmalı demiş.

Kurt hiddetle leyleğe dönüp; “Nerede görülmüş de kafasını kurdun ağzına sokan bir leyleğin sağ olarak yaşadığı! Dua et ki, şuan hayattasın!” demiş.

“Bence sen bana teşekkür etmelisin. Çünkü isteseydim boğazını kopartırdım dolayısıyla şuan hayatta olamazdın. Söyle bakalım senin bana teşekkür etmen gerekmiyor mu?”

Öğüt: Kötü, düşüncesiz insanlar, kendilerine yardım edenlere teşekkür etmek yerine, onlara kabalık ederek, üstünlük taslarlar.