Keloğlan Saçlarını Nasıl Kaybetti?

Keloğlan bir gün ağacın dibinde yatıyor ve güzel düşler kuruyormuş. Annesi onun tembelliğinden dolayı çok şikâyet ediyormuş. Keloğlan’a seslenmiş ve kalkıp bir iş bulmasını istemiş. Keloğlan onu dinlemeyince, annesi onu kovalamaya başlamış ama yaşlı olduğu için ona yetişememiş.

Annesi Allah’a yalvarmış: “Ne olur beni elden ayaktan düşürme, yoksa bu işe yaramaz oğlan bana bakamaz,” demiş.

Neyse, Keloğlan ormanda kendine yatacak bir ağaç gölgesi arıyormuş. Güzel bir yer bulmuş ve yatarak hayallerine kaldığı yerden devam etmek üzereymiş ki karşısında rengârenk kanatları olan çok güzel bir papağan kuşu görmüş. Bu kuş, Keloğlan’ın daha önce kurduğu tuzağa yakalanmış.

Kuş, Keloğlan’dan onu kurtarmasını istemiş. “Eğer beni kurtarırsan, sana istediğin bir dileği gerçekleştiririm,” demiş. Keloğlan ise ona inanmamış: “Senin yeteneğin olsa kendine hayrın olur, insana dönüşürsün,” demiş. Kuş da, “Ben sadece insanların isteklerini yapabilirim,” diye yanıt vermiş.

Keloğlan, kuşa bir şans vermiş ve onu kurtarmış. Ancak kurtardıktan sonra da “Bana bir dilek yetmez,” demiş. Kuş, bu durum karşısında Keloğlan için şöyle bir dilek dileme yöntemi sunmuş: Keloğlan saçından bir tane kopardığında, istediği dileğin yerine geleceğini söylemiş. Ancak, dileklerini düzgün kullanmazsa tüm saçlarının biteceğini eklemiş.

Keloğlan hemen kafasından bir saç kopararak denemeye koyulmuş. Üstü başı için güzel kıyafetler dilemiş. Kopardığı bir adet saçı rüzgâra bırakmış, saçın havada uçarak kaybolduğunu görmüş ve bir anda Keloğlan’ın üstü başı yeni kıyafetlerle donanmış. Keloğlan bu duruma çok sevinmiş; çünkü artık çalışmasına gerek yokmuş. Eve gidip durumu annesine anlatmış ama annesi buna hiç sevinmemiş; zira Keloğlan bu yüzden tembelliğe yöneliyormuş.

Keloğlan dilek dilemeye başlamış. Yeni ev, araba, altınlar, mücevherler gibi geçici dilekler dileyerek saçlarını bir bir azaltmış. Ve bir gün, kafasında sadece bir tek saç kalmış. Onu kopardığında, tekrar kafasında saçlarının olmasını dilemiş ama dileği yerine gelmemiş. Tüm parasını hekimlere, büyücülere, koca karılara harcamış ama saçlarını geri getirememiş.

Keloğlan, artık her şeyin çalışarak elde edilebileceğini anlamış. Annesi de bu duruma çok sevinmiş. Çünkü hazıra dağlar bile dayanmazmış. Aynı zamanda, “İşleyen demir ışıldar,” derler; Keloğlan da çalışarak miskinliğini üzerinden atmış. Keloğlan’ın saçsız kalma masalını umarım beğenmişsinizdir, çocuklar.